misz-masz
Blog > Komentarze do wpisu

Ewangelia według św. Marii Magdaleny II

Strona 15

 

1.         „A Pożądanie rzekło:

2.         »Nie widziałem, żebyś zstępowała,

3.         ale teraz widzę, że się wznosisz.

4.         Czemu kłamiesz, skoro należysz do mnie?«

5.         A dusza odparła:

6.         »Widziałam cię,

7.         chociaż ty mnie nie widziałeś

8.         ani mnie nie poznałeś.

9.         Byłam z tobą jakbyś był strojem

10.       i nigdy mnie nie spostrzegłeś«.

11.       Powiedziawszy to,

12.       dusza oddaliła się z wielką radością.

13.       Wtedy wkroczyła w trzeci klimat (sferę),

14.       znaną jako Niewiedza.

15.       Niewiedza zapytała duszę:

16.       »Dokąd zmierzasz?

17.       Rządzą tobą grzeszne skłonności.

18.       Zaprawdę, brak ci zdolności rozróżniania (między dobrem i złem) i jesteś zniewolona«.

19.       Dusza odparła:

20.       »Czemu mnie osądzasz, skoro ja nie wydaję sądów?

21.       Zapanowano nade mną, ale ja nie panowałam nad nikim.

22.       Nie zostałam rozpoznana,

23.       ale sama poznałam,

24.       że wszystkie rzeczy złożone ulegną rozkładowi,

25.       zarówno na Ziemi, jak i w Niebie«.

 

 

Strona 16

 

1.         Wyzwolona z trzeciego klimatu (sfery), dusza kontynuowała swe wstępowanie

2.         i znalazła się w czwartym klimacie (sferze).

3.         Ten zaś miał siedem przejawów:

4.         pierwszym z nich jest Ciemność,

5.         drugim - Pożądanie,

6.         trzecim - Niewiedza,

7.         czwartym - (śmiertelna) Zawiść,

8.         piątym - Niewola Ciała,

9.         szóstym - Odurzająca Mądrość,

10.       siódmym - Podstępna Mądrość.

11.       Oto siedem przejawów gniewu,

12.       które dręczyły duszę pytaniami:

13.       »Skąd przybyłaś, morderczyni?«

14.       »Dokąd zmierzasz, włóczęgo?«

15.       A dusza odpowiadała:

16.       »To, co mnie dręczyło, zabito;

17.       to, co oblegało mnie, znikło;

18.       moje pożądanie wygasło

19.       i jestem wolna od mojej niewiedzy«.

 

 

Strona 17

 

1.         »Opuściłam świat z pomocą innego świata;

2.         pewien wzorzec został wymazany

3.         dzięki wyższemu wzorcowi.

4.         Odtąd wędruję ku Wytchnieniu,

5.         gdzie czas spoczywa w Wieczności (Czasu);

6.         teraz zaś wchodzę w Milczenie«”.

7.         Powiedziawszy to, Maria zamilkła,

8.         albowiem właśnie w milczeniu Nauczyciel mówił do niej.

9.         Wtedy Andrzej zaczął mówić do swych braci:

10.       „Powiedzcie mi, co sądzicie o tych rzeczach, które nam powiedziała?

11.       Co do mnie, to nie wierzę,

12.       żeby Nauczyciel mógł mówić w ten sposób.

15.       Te idee zbyt różnią się od tych, które myśmy poznali”.

14.       A Piotr dodał:

15.       „Jak to możliwe, żeby Nauczyciel rozmawiał

16.       w ten sposób z kobietą

17.       o tajemnicach, które nawet nam są nieznane?

18.       Czy mamy zmienić nasze zwyczaje

19.       i słuchać tej kobiety?

20.       Czy rzeczywiście ją wybrał i wolał ją od nas?”

 

 

Strona 18

 

1.         Wtedy Maria zapłakała

2.         i odparła mu:

3.         „Mój bracie Piotrze, cóż sobie myślisz?

4.         Czy sądzisz, że to tylko moja własna wyobraźnia,

5.         że wymyśliłam to widzenie?

6.         A może sądzisz, że kłamałabym o naszym Nauczycielu?”

7.         Wtedy Lewi tak rzekł:

8.         „Piotrze, zawsze byłeś człowiekiem porywczym

9.         i teraz widzimy, że odrzucasz tę kobietę,

10.       tak jak czynią to nasi wrogowie.

11.       Jeśli jednak Nauczyciel cenił ją,

12.       to kimże jesteś, żeby ją odrzucać?

13.       Z pewnością Nauczyciel znał ją bardzo dobrze,

14.       gdyż kochał ją bardziej od nas.

15.       Pokutujmy więc

16.       i stańmy się w pełni ludzcy [anthroposem],

17.       tak, by Nauczyciel mógł zapuścić w nas korzenie

18.       Wzrastajmy tak, jak tego od nas wymagał

19.       i ruszajmy, by szerzyć Ewangelię,

20.       nie próbując wyznaczać żadnych reguł i praw

21.       Innych niż te, o których on świadczył.

 

 

Strona 19

 

1.         Kiedy Lewi wypowiedział te słowa,

2.         wszyscy wyruszyli, by głosić Ewangelię.

3.         Była to Ewangelia według Marii

sobota, 28 października 2006, boruta_wwa